Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1920. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1920. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17 Νοεμβρίου

Στην δική μου την περίπτωση μπορεί κανείς να σκεφθεί 3 κύκλους, έναν εσωτερικό Α, ύστερα τον Β, ύστερα τον Γ. Ο πυρήνας Α εξηγεί στον Β γιατί αυτός ο άνθρωπος πρέπει να βασανίζεται και να δυσπιστεί στον εαυτό του, γιατί πρέπει να παραιτείται (δεν είναι παραίτηση, αυτό θα ήταν πολύ βαρύ, είναι μόνο ένα πρέπει να παραιτείται) γιατί δεν επιτρέπεται να ζει. (Δεν ήταν π.χ. ο Διογένης υπό αυτή την έννοια βαριά άρρωστος; Ποιος από εμάς δεν θα ήταν ευτυχής υπό το επιτέλους μια φορά πάνω του αστραφτερό βλέμμα του Αλέξανδρου; Ο Διογένης όμως τον παρακάλεσε απεγνωσμένα, να μην του κρύβει τον ήλιο, εκείνον τον τρομερό, ελληνικό, απαράλλαχτα καυτό ήλιο που σε τρελαίνει. Εκείνο το βαρέλι ήταν γεμάτο φαντάσματα.) Στον Γ, τον άνθρωπο που πράττει δεν εξηγείται τίποτα πια, εκείνον τον διατάζει απλώς ο Β. Ο Γ πράττει υπό αυστηρότατη πίεση, ιδρώνοντας από φόβο (υπάρχει τέτοιος ιδρώτας απ’ τον φόβο που σε πιάνει στο μέτωπο, στο μάγουλο, στον κρόταφο, στο τριχωτό της κεφαλής, εν ολίγοις γύρω γύρω σ’ ολόκληρο το κρανίο; Με τον Γ έτσι είναι). Ο Γ πράττει λοιπόν περισσότερο από φόβο, παρά από κατανόηση, εμπιστεύεται, πιστεύει ότι ο Α εξηγεί τα πάντα στον Β και ότι ο Β τα έχει κατανοήσει όλα και τα έχει μεταφέρει σωστά. 

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 17 Νοεμβρίου 1920


15 Νοεμβρίου

Όλα τα απογεύματα είμαι τώρα στους δρόμους και λούζομαι στο εβραϊκό μίσος. «Ψωριάρικη ράτσα» άκουσα τώρα μια φορά να λένε τους Εβραίους. Δεν είναι αυτονόητο να φεύγει ο άλλος από εκεί, όπου τον μισούνε τόσο πολύ (ο σιωνισμός ή το εθνικό αίσθημα δεν είναι καθόλου απαραίτητα γι' αυτό); Ο ηρωισμός που έγκειται ωστόσο στο να παραμένει είναι εκείνος των κατσαρίδων, που ούτε από το μπάνιο δεν εξολοθρεύονται.
Πριν λίγο κοίταξα απ' το παράθυρο: έφιππη αστυνομία, χωροφυλακή έτοιμη για επίθεση με ξιφολόγχες, πλήθος που φωνάζει και διασκορπίζεται κι εδώ επάνω στο παράθυρο η αποκρουστική ντροπή, να ζεις διαρκώς υπό προστασία.


Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 15 Νοεμβρίου 1920




*Ημέρες αντισημιτικών εκτρόπων στην Πράγα κυρίως κατά γερμανόφωνων Εβραίων. 
Ο χαρακτηρισμός «Ψωριάρικη ράτσα» είναι στα Τσεχικά στο κείμενο,  «Prašivá plemeno».

**Για τις κατσαρίδες που αναφέρει εδώ ο Φραντς Κάφκα χρησιμοποιεί την λέξη «Schaben», η οποία ουδεμία σχέση έχει με την λέξη «Ungeziefer» που χρησιμοποιεί στην «Μεταμόρφωση».


27 Οκτωβρίου

Ακριβώς έτσι δεν είναι Μίλενα. Γνωρίζεις αυτόν που τώρα σου γράφει από το Μεράν. Μετά ήμασταν ένα, τότε δεν γινόταν πια λόγος για το να γνωριστούμε και μετά διασπαστήκαμε πάλι. Γι' αυτό θα ήθελα να πω μερικά ακόμα, αλλά δεν μου βγαίνουν απ' τον λάρυγγα που με πνίγει.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 27 Οκτωβρίου 1920


22 Οκτωβρίου

Τώρα είναι ήδη σχεδόν σίγουρο ότι θα πάω. Ο βήχας και η δύσπνοια με αναγκάζουν να το κάνω. Θα μείνω σίγουρα και στην Βιέννη και θα δούμε ο ένας τον άλλον.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 22 Οκτωβρίου 1920


14 Σεπτεμβρίου

Το τηλεγράφημα το διάβασα δύο φορές μόνο, μία φορά φευγαλέα όταν το έλαβα κι ύστερα ημέρες μετά όταν το έσκισα.
Είναι δύσκολο να περιγράψω πώς ήταν εκείνη η πρώτη ανάγνωση, μαζεύτηκαν τόσα πολλά. Το πλέον ξεκάθαρο ήταν ότι με χτύπησες˙ άρχισε πιστεύω με το «αμέσως», αυτό ήταν το χτύπημα.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 14 Σεπτεμβρίου 1920


1 Σεπτεμβρίου

Σε παρακαλώ γράψε μου γι' αυτό, ξεχνάς τώρα συχνά ν' απαντάς στις ερωτήσεις μου.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 1 Σεπτεμβρίου 1920


28 Αυγούστου

Η μετάφραση της τελευταίας πρότασης είναι πολύ καλή. Σ' εκείνη την ιστορία κάθε πρόταση, κάθε λέξη, κάθε - ας μου επιτραπεί - μουσική σχετίζεται με τον «φόβο», εκείνο τον καιρό άνοιξε για πρώτη φορά η πληγή μία μακρά νύχτα και αυτή τη σχέση την αποδίδει η μετάφραση όπως το αισθάνομαι εγώ με ακρίβεια, μ' εκείνο το μαγικό χέρι, που είναι το δικό σου.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 28 Αυγούστου 1920


26 Αυγούστου

Βρώμικος είμαι, Μίλενα, ατέρμονα βρώμικος, γι' αυτό κάνω τέτοια φασαρία για την αγνότητα. Κανένας δεν τραγουδάει τόσο αγνά, όσο εκείνοι που είναι στην πιο βαθιά κόλαση˙ αυτό που εμείς θεωρούμε τραγούδι των αγγέλων είναι το δικό τους το τραγούδι.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 26 Αυγούστου 1920


12 Αυγούστου

Πώς μπορεί όμως ο άντρας σου να πιστεύει ότι δεν σου γράφω και ότι δεν θέλω να σε βλέπω, όταν σε έχω δει μία φορά.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 12 Αυγούστου 1920


9 Αυγούστου

Οι ωραιότερες επιστολές απ' τις δικές σου (και αυτό είναι υπερβολή, γιατί αυτές είναι στο σύνολό τους, σχεδόν σε κάθε αράδα, το ωραιότερο που μου έχει συμβεί στη ζωή μου) είναι εκείνες στις οποίες δικαιολογείς τον «φόβο» μου και συγχρόνως προσπαθείς να εξηγήσεις ότι δεν πρέπει να τον νιώθω.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 9 Αυγούστου 1920


30 Ιουλίου

Γιατί είσαι μελαγχολική; Συνέβη κάτι; Και δεν μου το λες; Όχι, δεν είναι δυνατόν αυτό.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 30 Ιουλίου 1920


26 Ιουλίου

Και ουσιαστικά γράφουμε συνεχώς τα ίδια. Μία φορά ρωτάω εγώ αν είσαι άρρωστη εσύ κι ύστερα  γράφεις εσύ γι' αυτό, μία φορά θέλω να πεθάνω εγώ κι ύστερα εσύ, μία φορά θέλω γραμματόσημα εγώ κι ύστερα εσύ, μία φορά θέλω να κλάψω εγώ μπροστά σου σαν μικρό αγόρι κι ύστερα εσύ μπροστά μου σαν μικρό κορίτσι. Και μία φορά και δέκα φορές και χίλιες φορές και συνεχώς εγώ θέλω να 'μαι κοντά σου και αυτό το λες κι εσύ. Αρκετά, Αρκετά.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 26 Ιουλίου 1920


18 Ιουλίου

Εγώ βέβαια δεν πολεμώ με τον άντρα σου για σένα, ο πόλεμος γίνεται μόνο μέσα σου˙ αν η απόφαση εξαρτώταν από έναν πόλεμο μεταξύ του άντρα σου και εμού, όλα θα είχαν προ πολλού αποφασιστεί. Δεν υπερεκτιμώ καθόλου τον άντρα σου μ' αυτό, πολύ πιθανόν να τον υποτιμώ μάλιστα, ξέρω όμως αυτό: αν με αγαπάει, είναι η αγάπη του πλούσιου άντρα προς την φτώχεια (από την οποία βέβαια υπάρχει και κάτι στη δική σου σχέση με εμένα). Στην ατμόσφαιρα της συμβίωσής σου με εκείνον εγώ στην πραγματικότητα είμαι μόνο το ποντίκι στο «μεγάλο νοικοκυριό», στο οποίο το πολύ πολύ μία φορά τον χρόνο επιτρέπουνε να τρέχει φανερά πάνω στο χαλί.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 18 Ιουλίου 1920


15 Ιουλίου

Τι εύκολη που θα είναι η ζωή, όταν θα είμαστε μαζί - πώς το γράφω αυτό, ο τρελός!

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 15 Ιουλίου 1920


12 Ιουλίου

Η Κυριακή ήταν χειρότερη. Κανονικά ήθελα να πάω στο νεκροταφείο και αυτό θα ήταν το σωστό, αλλά όλο το πρωί έμεινα στο κρεβάτι και το απόγευμα αναγκάστηκα να πάω στα πεθερικά της αδελφής μου, στους οποίους δεν είχα πάει ποτέ.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 12 Ιουλίου 1920


9 Ιουλίου

Προσωρινά δεν κοιμάμαι βέβαια, είμαι όμως πολύ πιο ήρεμος απ' ό,τι νόμιζα εχθές το βράδυ με τις δύο επιστολές σου (συμπτωματικά ήταν ο Μαξ εδώ, κάτι που δεν ήταν οπωσδήποτε καλό, γιατί παραήταν δική μου υπόθεση, αχ, αρχίζει κιόλας η ζήλια αυτού που δεν ζηλεύει, φτωχή Μίλενα).

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 9 Ιουλίου 1920


4 Ιουλίου

Αύριο θα σου στείλω στο σπίτι την επιστολή στον πατέρα, κράτησέ την σε καλή κατάσταση, σε παρακαλώ, μπορεί ίσως να θελήσω ωστόσο κάποια στιγμή να τη δώσω στον πατέρα. Μην αφήσεις ει δυνατόν κανέναν να τη διαβάσει. Και να καταλαβαίνεις  όσο διαβάζεις όλα τα δικολαβικά τεχνάσματα, είναι επιστολή δικολάβου. Και να μην ξεχνάς ποτέ το μεγάλο το δικό σου το παρά ταύτα.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 4 Ιουλίου 1920




28 Ιουνίου

Ευχαριστώ για τις καλές ειδήσεις και μην είσαι πάρα πολύ αυστηρή κατά την επιθεώρηση, όταν έρθω (τέλος της εβδομάδας). Κοιτάζω στον καθρέφτη της ντουλάπας και με βρίσκω ακόμα πολύ ίδιο. Φοβάμαι όντως ότι θα λένε πως στο Σέλεζεν σε 14 ημέρες θα μπορούσα να είχα καταφέρει και αυτό, τώρα όμως υπήρχανε και άλλα και ίσως δεν είναι και τόσο άσχημα, μόνο που μετά τον πρώτο 1 1/2 μήνα μπορούσα δικαίως να περιμένω πολύ περισσότερα. Επομένως μην είσαι αυστηρή. Στο επανιδείν.

Φραντς Κάφκα, κάρτα στην Όττλα Κάφκα, 28 Ιουνίου 1920


25 Ιουνίου

Ναι αρχίζουμε να παρεξηγούμαστε, Μίλενα. Εσύ σκέφτεσαι ότι ήθελα να σε βοηθήσω, αλλά εγώ ήθελα να βοηθήσω τον εαυτό μου. Τίποτα άλλο επ' αυτού. Και υπνωτικά δεν σου ζήτησα απ' όσο θυμάμαι.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 25 Ιουνίου 1920



23 Ιουνίου

Εάν σου είχα απαντήσει την νύχτα της Δευτέρας προς την Τρίτη, θα ήτανε τρομακτικό, ήμουν στο κρεβάτι σαν σε βασανιστήριο, όλη τη νύχτα σού απαντούσα, σου παραπονιόμουν, προσπαθούσα να σε φοβίσω να μείνεις μακριά μου, αναθεμάτιζα τον εαυτό μου.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Μίλενα Γέσενσκα, 23 Ιουνίου 1920