Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1912. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1912. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

31 Δεκεμβρίου

Τώρα περιέργως είμαι ήρεμος και δεν φαίνεται καν να είναι μόνο η κούραση. Σήμερα το πρωί όμως, πριν έρθει η δεύτερη επιστολή σου, ήμουν σαν μέσα σε δίνη. Χωρίς προφανή αιτία, σίγουρα. Είναι ακριβώς αυτό, το ότι γράφει κανείς, νιώθει προς στιγμήν κοντά στον άλλον, νομίζει ότι πιάνεται και κρατιέται κι ωστόσο ψηλαφεί τον αέρα μόνο και γι’ αυτό κατά καιρούς μέλλει να γκρεμίζεται.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 31 Δεκεμβρίου 1912


30 Δεκεμβρίου

Θα είσαι την Πρωτοχρονιά στο γραφείο; Να μου γράψεις σε παρακαλώ στο σπίτι. Κι εγώ στο σπίτι θα σου γράψω.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 30 Δεκεμβρίου 1912


25 Δεκεμβρίου

Επιτέλους, επιτέλους, εξαίσιο ταχυδρομείο, αρχή των ημερών αργίας των Χριστουγέννων, δύο επιστολές, μία κάρτα, μία φωτογραφία, λουλούδια. 

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 25 Δεκεμβρίου 1912


18 Δεκεμβρίου

Προς το παρόν, πολυαγαπημένη, δεν σου στέλνω καμία φωτογραφία. Η επόμενη θα είναι η καλή φωτογραφία, για την οποία σου έγραψα, χωρίς βέβαια να την έχω παραγγείλει ακόμη, διότι είναι λίγο πολύπλοκο να πηγαίνω στον φωτογράφο, αλλά τις επόμενες ημέρες θα το κάνω. Από τον τελευταίο καιρό δεν έχω καμία φωτογραφία, ομαδικές φωτογραφίες δεν έχω τουλάχιστον στην κατοχή μου, και οι ομάδες, στις οποίες έχω ζήσει, δεν μου έδιναν καμία μεγάλη χαρά (οι κοπέλες με τις κοπέλες ζούνε καλύτερα και πιο ζεστά απ’ ό,τι οι άνδρες με τους άνδρες) και τις άλλες φωτογραφίες δεν θέλω προς το παρόν να τις στείλω, γιατί φοβάμαι ότι σε όλες, άθελά μου και αδίκως, δείχνω λίγο παράξενος.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 18 Δεκεμβρίου 1912


12 Δεκεμβρίου

Πόσο πολύ υποτιμάς την λαχτάρα μου, να μαθαίνω τα πάντα για σένα.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ,  12 Δεκεμβρίου 1912


9 Δεκεμβρίου

Γνωρίζετε την νουβέλα του «Μονάχος»; Μια φορά πριν από χρόνια με είχε καθηλώσει.

Φραντς Κάφκα, διαφημιστική κάρτα (του εβδομαδιαίου περιοδικού «Η δράση» με πορτραίτο του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ) στην Φελίτσε Μπάουερ, 9 Δεκεμβρίου 1912




25 Νοεμβρίου

Αγαπητέ κύριε Χάας! Δέχομαι φυσικά την πρόσκληση της Ένωσης Χέρντερ, θα είναι μάλιστα μεγάλη χαρά μου να διαβάσω. Θα διαβάσω την ιστορία από την «Αρκαδία», δεν διαρκεί ούτε 1/2 ώρα. Τι κοινό θα υπάρχει εκεί; Ποιος άλλος θα διαβάσει; Πόσο θα διαρκέσει το όλο; Αρκεί ένα καθημερινό κοστούμι; (Άσκοπη ερώτηση, η τελευταία, δεν έχω άλλο.) Στις άλλες ερωτήσεις όμως απαντήστε μου παρακαλώ.

Με τους πλέον εγκάρδιους χαιρετισμούς
Δρ. Φ. Κάφκα

Φραντς Κάφκα, επιστολή στον Βίλλυ Χάας, 25 Νοεμβρίου 1912


23 Νοεμβρίου

Πολυαγαπημένη, Θεέ μου, πόσο σ’ αγαπώ! Είναι πολύ αργά την νύχτα, έχω αφήσει στην άκρη την μικρή μου ιστορία, που βέβαια ήδη δυο βράδια δεν την έχω δουλέψει καθόλου και που μέσα στην σιωπή αρχίζει ν’ αναπτύσσεται και να γίνεται μια πιο μεγάλη ιστορία. Να σου την δώσω να την διαβάσεις, πώς να το κάνω αυτό; Ακόμη κι αν ήταν έτοιμη; Έτσι όπως είναι γραμμένη δεν διαβάζεται κι ακόμη κι αν αυτό δεν ήταν εμπόδιο, διότι σίγουρα μέχρι τώρα δεν σε έχω κακομάθει με ωραίο γραφικό χαρακτήρα, κι έτσι δεν θέλω να σου στείλω να διαβάσεις τίποτα. Να σου διαβάζω θέλω. Ναι, αυτό θα ήτανε ωραίο, να σου διαβάζω αυτή την ιστορία και συγχρόνως να είμ’ αναγκασμένος να σου κρατώ το χέρι, διότι η ιστορία είναι λίγο τρομαχτική. Λέγεται «Μεταμόρφωση», θα σου προκαλούσε πολύ φόβο κι ίσως να ευχαριστούσες για ολόκληρη την ιστορία, διότι φόβος είναι βέβαια αυτό που με τις επιστολές μου είμ’ αναγκασμένος δυστυχώς καθημερινά να σου προκαλώ. 

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 23 Νοεμβρίου 1912


16 Νοεμβρίου

Πολυαγαπημένε Μαξ, δεν ξέρω αν έχεις ήδη την χθεσινή μου επιστολή, λοιπόν για κάθε περίπτωση: Η περιγραφή του κυρίως θέματος σ' εκείνη είναι σήμερα ήδη εσφαλμένη και τα πάντα διορθώθηκαν ασύλληπτα.


Φραντς Κάφκα, καρτ ποστάλ στον Μαξ Μπροντ, 16 Νοεμβρίου 1912



9 Νοεμβρίου

Ξεχάστε γρήγορα το φάντασμα, που είμαι εγώ, και ζήστε εσείς χαρούμενα και ήρεμα όπως παλιά.

Φραντς Κάφκα, ανεπίδοτη επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 9 Νοεμβρίου 1912


1 Νοεμβρίου

Αγαπητή δεσποσύνη Φελίτσε!
Μπορείτε τουλάχιστον γι' αυτή την φορά να μην μου κρατήσετε κακία γι' αυτή την προσφώνηση, γιατί αν εγώ, όπως το έχετε ήδη ζητήσει μερικές φορές, πρέπει να γράψω για τον τρόπο της ζωής μου, πρέπει όντως πιθανότατα να γράψω μερικά ακανθώδη πράγματα για μένα, που έναντι μίας «αξιότιμης δεσποσύνης» δεν θα τα ξεστόμιζα καν.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 1 Νοεμβρίου 1912


24 Οκτωβρίου

Έχετε 'γειά και μην θυμώνετε για την καθημερινή υπογραφή των συστημένων.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 24 Οκτωβρίου 1912


23 Οκτωβρίου

Αξιότιμη δεσποσύνη!
Ακόμα και αν όλοι οι τρεις διευθυντές μου ήταν στημένοι γύρω απ' το γραφείο μου και με κοιτούσαν μες στην πένα, εγώ πρέπει να σας απαντήσω αμέσως, γιατί η επιστολή σας μου ήρθε ουρανοκατέβατη, σαν από τα σύννεφα, που μάταια τα κοίταζε εκεί ψηλά τρεις εβδομάδες ο άλλος.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 23 Οκτωβρίου 1912


14 Οκτωβρίου

Αγαπητή αξιότιμη κυρία!
Σήμερα το βράδυ συμπτωματικά και χωρίς πραγματική άδεια - δεν θα μου κρατήσετε κακία για αυτό - διάβασα σε μία επιστολή προς τους γονείς σας την παρατήρηση, ότι η δεσποσύνη Μπάουερ διατηρεί με μένα ζωηρή αλληλογραφία. Επειδή αυτό είναι μόνο υπό κάποια συγκεκριμένη προϋπόθεση σωστό, από την άλλη όμως θα ανταποκρινόταν πολύ στην δική μου επιθυμία, σας παρακαλώ, αγαπητή αξιότιμη κυρία, να μου γράψετε γι' αυτή την παρατήρησή σας μια δυο διαφωτιστικές λεξούλες, πράγμα που δεν θα ήταν βέβαια δύσκολο, αφού εσείς διατηρείτε με τη δεσποσύνη μία αδιαμφισβήτητα επιστολική σχέση.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Σοφί Φρήντμανν, 14 Οκτωβρίου 1912


29 Σεπτεμβρίου

Πολυαγαπημένε μου Μαξ, μα πού είσαι; Ήθελα να σε περιμένω κοιμώμενος στον καναπέ, αλλά ούτε ο ύπνος με πήρε, ούτε εσύ ήρθες. Τώρα πρέπει να πάω στο σπίτι πια, αλλά αύριο το πρωί θέλω επιτέλους να σε δω. Θα είμαι μέχρι τις 12 στο γραφείο και δεν θέλω να πω ότι πρέπει να με επισκεφτείς ή να με πάρεις από εκεί, αλλά τουλάχιστον τότε θα σε έβλεπα πιο νωρίς κι ίσως μπορείς να κανονίσεις έτσι τους δρόμους σου. Εν πάση περιπτώσει όμως θα έρθω εγώ σε σένα μετά τις 12. Αν μπορούσες να είσαι σπίτι σου - θα σε έβγαζα τότε περίπατο στον ήλιο μας. - Η δεσποσύνη Μπάουερ σου στέλνει τους χαιρετισμούς της κι εγώ ευχαρίστως της δανείζω το δικό μου στόμα.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στον Μαξ Μπροντ, 29 Σεπτεμβρίου 1912


25 Σεπτεμβρίου

Με τη βία συγκρατήθηκα να μη γράψω. Στριφογύριζα στο κρεβάτι. Το αίμα ν’ ανεβαίνει στο κεφάλι και άχρηστα να περνάει. Τι βλαβερά! – Εχθές στου Μπάουμ διάβασα, στους Μπάουμ, τις αδελφές μου, την Μάρτα, την κυρία Δρος Μπλοχ με τους 2 γιους της (έναν αριστούχο εθελοντή). Κατά το τέλος πέρασε το χέρι μου ακυβέρνητο κι ειλικρινές απ’ το πρόσωπό μου. Το αναμφίβολο της ιστορίας επιβεβαιώθηκε.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 25 Σεπτεμβρίου 1912


23 Σεπτεμβρίου

Μόνο έτσι μπορεί να γράφει κανείς, μόνο με τέτοια συνοχή, με τέτοιο ολοκληρωτικό άνοιγμα του σώματος και της ψυχής.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 23 Σεπτεμβρίου 1912


22 Σεπτεμβρίου

Ήταν ένα πρωί Κυριακής την ωραιότατη άνοιξη. Ο Γκέοργκ Μπέντεμανν, ένας νεαρός έμπορος, καθότανε στο ιδιαίτερο δωμάτιό του στον πρώτον όροφο κάποιου απ' τα χαμηλά, λυόμενα σπίτια που τραβούσανε κατά μήκος του ποταμού σε μια μακρά σειρά, διαφέροντας σχεδόν μόνο στο ύψος και το χρώμα. Είχε μόλις τελειώσει μία επιστολή σ' έναν φίλο της νιότης του που βρισκότανε στο εξωτερικό, την έκλεισε με παιγνιώδη αργοπορία κι ύστερα έβλεπε, με τον αγκώνα στηριγμένο στο γραφείο, απ' το παράθυρο τον ποταμό, τη γέφυρα και τα υψώματα στην άλλη όχθη με το λιγοστό της πράσινο.

Φραντς Κάφκα, Η Κρίση, 22 Σεπτεμβρίου 1912


20 Σεπτεμβρίου

Για την ελαφρώς πιθανή περίπτωση που δεν θα μπορούσατε πλέον να με θυμηθείτε και στο ελάχιστο, να σας συστηθώ άλλη μια φορά: Ονομάζομαι Φραντς Κάφκα και είμαι ο άνθρωπος, ο οποίος σας χαιρέτησε για πρώτη φορά το βράδυ στην οικία του Διευθυντή Μπροντ στην Πράγα, ύστερα σας έδινε πάνω απ' το τραπέζι την μία μετά την άλλη φωτογραφίες από ένα ταξίδι στην Θάλεια και ο οποίος τελικά μ' αυτό το χέρι, με το οποίο τώρα χτυπά τα πλήκτρα, κράτησε το δικό σας χέρι, με το οποίο επιβεβαιώσατε την υπόσχεση ότι του χρόνου θέλετε να κάνετε μαζί του ένα ταξίδι στην Παλαιστίνη.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 20 Σεπτεμβρίου 1912


11 Αυγούστου

Ή μήπως δεν σε κρατάει τίποτα μακριά μου, όταν παραδείγματος χάριν - δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα αυτό - το ζήτημα να ξαναϊδωθούμε το διεκπεραιώνεις με τις 3 παρακάτω προτάσεις: «να έρθω τώρα εγώ στην Πράγα, αποκλείεται εντελώς. Γιατί όμως πιστεύεις ότι δεν θα μπορούσες πρώτα εσύ να έρθεις στο Βερολίνο; Τι θα έλεγες για τις διακοπές των Χριστουγέννων;» Και έχουμε Αύγουστο τώρα.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 11 Αυγούστου 1912