Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1914. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1914. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

19 Δεκεμβρίου

Η αρχή κάθε νουβέλας αρχικά γελοία. Φαίνεται να μην υπάρχει ελπίδα να μπορέσει αυτός ο νέος ανολοκλήρωτος ακόμη απανταχού ευαίσθητος οργανισμός να κρατηθεί στην ολοκληρωμένη οργάνωση του κόσμου, η οποία όπως κάθε ολοκληρωμένη οργάνωση πασχίζει να αποκλειστεί. Βέβαια ξεχνά εδώ κανείς ότι η νουβέλα, εφόσον είναι δικαιολογημένη, φέρει εντός της την ολοκληρωμένη οργάνωσή της, έστω και αν δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη εντελώς.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 19 Δεκεμβρίου 1914


13 Δεκεμβρίου

Ξέχασα να προσθέσω και αργότερα σκοπίμως το παρέλειψα ότι τα καλύτερα που έχω γράψει έχουν την αιτία τους σε αυτή την ικανότητα να μπορώ να πεθάνω ικανοποιημένος.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο,  13 Δεκεμβρίου 1914




30 Νοεμβρίου

Δεν μπορώ πλέον να συνεχίσω να γράφω. Είμαι στο οριστικό όριο, μπροστά στο οποίο ίσως θα κάθομαι πάλι για χρόνια, για να αρχίσω ύστερα ίσως πάλι μία νέα ιστορία που θα μείνει πάλι ανολοκλήρωτη. Αυτός ο προορισμός με κυνηγάει.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 30 Νοεμβρίου 1914


3 Νοεμβρίου

Η τέταρτη ημέρα από τον Αύγουστο που δεν έγραψα τίποτα εντελώς. Οι επιστολές φταίνε. Θα προσπαθήσω να μη γράφω καθόλου ή να γράφω μόνο πολύ σύντομες επιστολές. 

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 3 Νοεμβρίου 1914


7 Οκτωβρίου

Έχω πάρει μία εβδομάδα άδεια, για να προχωρήσω το μυθιστόρημα. Μέχρι σήμερα - σήμερα είναι Τετάρτη νύχτα, την Δευτέρα η άδειά μου τελειώνει - έχω αποτύχει. Έχω γράψει λίγο και αδύναμα. Βέβαια ήδη την προηγούμενη εβδομάδα ήμουν σε κατάπτωση˙ ότι όμως θα ήταν τόσο άσχημα δεν μπορούσα να το προβλέψω. Να επιτρέπουν αυτές οι 3 ημέρες το συμπέρασμα ότι δεν είμαι άξιος να ζήσω χωρίς το γραφείο;

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 7 Οκτωβρίου 1914


6 Αυγούστου

Απ' την άποψη της λογοτεχνίας η μοίρα μου είναι πολύ απλή. Η έγνοια μου για την απεικόνιση της ονειρικής εσωτερικής ζωής μου έχει κάνει όλα τ' άλλα δευτερεύοντα κι είναι μ' έναν τρομαχτικό τρόπο μαραζωμένη και δεν σταματάει να μαραζώνει. Τίποτα άλλο δεν θα μπορεί ποτέ να με ικανοποιήσει. Τώρα όμως η δύναμή μου για 'κείνη την απεικόνιση είναι απειροελάχιστη, ίσως έχει ήδη εξαφανισθεί για πάντα, ίσως όμως με καταλάβει πάλι κάποια στιγμή, οι συνθήκες της ζωής μου δεν είναι πάντως κατάλληλες γι' αυτή. Έτσι αμφιταλαντεύομαι λοιπόν, πετάω ασταμάτητα προς την κορφή του βουνού, δεν μπορώ όμως ούτε μια στιγμή να κρατηθώ εκεί επάνω. Κι άλλοι αμφιταλαντεύονται, αλλά σε χαμηλότερες περιοχές, με ισχυρότερες δυνάμεις˙ όταν πάνε να πέσουν, τότε τους πιάνει ο συγγενής, που επί τούτου περπατάει δίπλα τους. Εγώ όμως αμφιταλαντεύομαι εκεί επάνω, αυτό δυστυχώς δεν είναι θάνατος, αλλά τα αιώνια μαρτύρια του να πεθαίνεις.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 6 Αυγούστου 1914


29 Ιουλίου

Ο Γιόζεφ Κ., ο γιος ενός πλούσιου εμπόρου, ένα βράδυ ύστερα από έναν μεγάλο καβγά που είχε με τον πατέρα του - ο πατέρας του τον είχε κατηγορήσει για την έκλυτη ζωή του κι είχε απαιτήσει την άμεση παύση της - πήγε χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σκοπό μόνο με πλήρη αβεβαιότητα και κούραση στον Οίκο των Εμπόρων, που ήταν κοντά στο λιμάνι ελεύθερος απ' όλες τις πλευρές.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 29 Ιουλίου 1914


23 Ιουλίου

Το βράδυ μόνος σε μια καρέκλα κάτω απ' τις φλαμουριές.

Φραντς Κάφκα, ημερολόγιο, 23 Ιουλίου 1914


13 Ιουλίου

Τώρα δεν ξέρω πλέον πώς πρέπει και πώς επιτρέπεται να σας προσφωνώ.
Δεν θα έρθω, θα ήταν μία ανώφελη τυραννία για όλους μας. Εγώ ξέρω τι θα μου λέγατε εσείς. Εσείς ξέρετε πώς θα το έπαιρνα εγώ. Επομένως δεν θα έρθω.
Θα πάω κατά πάσα πιθανότητα στη Λυβέκη σήμερα το απόγευμα. Θεωρώ σχετικά μικρή παρηγοριά, αλλά τουλάχιστον παρηγοριά την σκέψη ότι μπορούμε να μείνουμε και θα μείνουμε καλά μεταξύ μας, έστω και αν ο δεσμός, τον οποίο όλοι επιθυμούσαμε, έχει αποδειχθεί τώρα σε όλους εξίσου αδύνατος. Η Φελίτσε σίγουρα έχει πείσει εσάς όπως και εμένα. Βλέπω όλο και πιο καθαρά τώρα.
Να είστε καλά, ιδιαίτερα μετά την χθεσινή στάση σας σας αξίζει η εκτίμησή μου άνευ όρων, μην με κρατήσετε άσχημα στην μνήμη σας.

Με ευγνωμοσύνη Φραντς Κ.


Φραντς Κάφκα, επιστολή στους γονείς της Φελίτσε Μπάουερ, 13 Ιουλίου 1914


10 Ιουλίου

Από το Βερολίνο φυσικά θα σου γράψω, τώρα ας μην ειπωθεί τίποτα συγκεκριμένο ούτε για την υπόθεση ούτε για μένα. Γράφω άλλα απ' αυτά που λέω, λέω άλλα απ' αυτά που σκέπτομαι, σκέπτομαι άλλα απ' αυτά που πρέπει να σκέπτομαι και έτσι πάει λέγοντας μέχρι το πιο βαθύ σκοτάδι.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Όττλα Κάφκα, 10 Ιουλίου 1914


24 Ιουνίου

Είχα κάθε λόγο να σας είμαι από καρδιάς ευγνώμων και να σας το πω και να σας γράψω. Δεν το έκανα. Γιατί; Βλέπεις, αγαπημένη μητέρα, εδώ είναι ένα από τα ελαττώματα, που έχω, με τα οποία εσύ ποτέ δεν θα συμφωνήσεις. Πρόκειται και σ' αυτή την περίπτωση όχι μόνο για το αν έγραψα, αυτό το ξέρω πολύ καλά, παρ' όλ' αυτά ακόμα και αν έγραφα εδώ δεν θα ήταν μόνο ζήτημα των τύπων, παρά ζήτημα της καρδιάς. Παρ' όλ' αυτά - δεν είμαι χειρότερος από κάποιον που θα είχε γράψει, πίστεψέ με.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Άννα Μπάουερ, μητέρα της Φελίτσε, 24 Ιουνίου 1914


21 Ιουνίου

Πάνω στον τελευταίο όροφο στεκότανε στην πόρτα του διαμερίσματος η γριά μάνα μου με ένα κερί στο χέρι. «Πρόσεχε, πρόσεχε» φώναξα εγώ ήδη από το προτελευταίο πάτωμα προς τα πάνω «με κυνηγάνε». «Μα ποιος; Μα ποιος;» ρώτησε η μάνα μου. «Μα ποιος θα μπορούσε να κυνηγάει εσένα αγόρι μου». «Έξι άντρες» είπα εγώ λαχανιασμένος. «Τους ξέρεις» ρώτησε η μάνα μου. «Όχι, ξένοι άντρες» είπα εγώ. «Πώς είναι;» «Ίσα ίσα που τους είδα. Ένας έχει μια μαύρη γενειάδα, ένας ένα μεγάλο δαχτυλίδι στο δάχτυλο, ένας έχει μια κόκκινη ζώνη, ένας έχει σκισμένο το παντελόνι στα γόνατα, ένας έχει μόνο ένα μάτι ανοιχτό και ο τελευταίος δείχνει τα δόντια του». «Μην το σκέφτεσαι πια», είπε η μάνα μου, «πήγαινε στο δωμάτιό σου, πέσε να κοιμηθείς, έχω στρώσει».

Φραντς Κάφκα, Πειρασμός στο χωριό, Ημερολόγιο, 21 Ιουνίου 1914

14 Ιουνίου

Με λύπησε το ότι εξαιτίας μου μείνατε ξύπνια τόσο πολύ, μην το ξανακάνετε. Αντιθέτως χάρηκα που με λίγη καλή θέληση σας είναι δυνατόν να φεύγετε απ' το γραφείο στις 5 1/2. Τι θα λέγατε να μάθετε κολύμπι με την Φ.;

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Γκρέτε Μπλοχ, 14 Ιουνίου 1914


8 Ιουνίου

Στα μέρη μας είθισται να λένε οι γονείς ότι απ' τα παιδιά καταλαβαίνεις πόσο μεγαλώνεις. Όταν δεν έχεις παιδιά, αναγκάζεσαι να το καταλαβαίνεις απ' τα φαντάσματά σου και το καταλαβαίνεις σε ακόμα μεγαλύτερο βάθος.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Γκρέτε Μπλοχ, 8 Ιουνίου 1914


4 Ιουνίου

Σίγουρα θα γράψει κάτι καλύτερο ή θα το έχει ήδη κάνει. Και εν πάση περιπτώσει θα καταφέρει κάτι καλύτερο, διότι δίνει την εντύπωση ενός πολύ προσεκτικού, ορθώς σκεπτόμενου, σίγουρου, λίγο υπέρ το δέον αμείλικτου, ανθεκτικού ανθρώπου. Αυτές είναι μάλλον οι πλέον απαραίτητες ικανότητες, που πρέπει να έχει κανείς, για να είναι χρήσιμος, καθαρές ικανότητες, τις οποίες εγώ μπορώ να κρίνω πολύ καλά, διότι δεν έχω καμία απ' αυτές.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Γκρέτε Μπλοχ, 4 Ιουνίου 1914


25 Μαΐου

Αγαπητή μητέρα!
Τραυματίστηκες λοιπόν, και αρκετά σοβαρά. Θα έπρεπε να έχεις μείνει, όπως ήθελα εγώ, πιο πολύ στην Πράγα, όπου δεν υπάρχει αστικός σιδηρόδρομος και όπου, αν υπήρχε αστικός σιδηρόδρομος, εγώ σίγουρα θα είχα τραβήξει εγκαίρως το δάχτυλό σου από την πόρτα. Αλλά τώρα θα έρθουμε όλοι παραταγμένοι επισήμως, για να δούμε το δάχτυλό σου, και, αν, όπως ελπίζω, το αντέχει κιόλας, να προσπαθήσουμε μ' ένα καλό φιλί οριστικά να γιάνει.
Με εγκαρδιότατους χαιρετισμούς σε όλους σας,
Δικός σου Φραντς


Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Άννα Μπάουερ, τη μητέρα της Φελίτσε Μπάουερ, 25 Μαΐου 1914

21 Μαΐου

Ο άσχημος ύπνος είναι ασφαλώς άσχημος και το να είσαι ξύπνιος μετά από άσχημο ύπνο ακόμα πιο άσχημο (έτσι είναι σχεδόν κάθε μέρα), αλλά τουλάχιστον δεν έχεις εκείνη τη στιγμή καμία πραγματική ευθύνη γι' αυτό, το έχεις και το υπομένεις. Αλλά να πίνεις συνειδητά τσάι βαλεριάνας, κοιτάζοντας πιθανόν ενώ πίνεις το φλιτζάνι με τη διπλή ελπίδα ότι σύντομα θ' αδειάσει και κάπως θα βοηθήσει, αυτό είναι απάνθρωπο.
Εγώ δεν κοιμάμαι βέβαια άσχημα επειδή έχω λίγο τσάι βαλεριάνας στο σώμα μου, υπάρχουνε 100 λόγοι για τους οποίους κοιμάμαι άσχημα εγώ, αλλά αυτός ο ένας λόγος σίγουρα δεν υφίσταται.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Γκρέτε Μπλοχ, 21 Μαΐου 1914


17 Μαΐου

Ο προϊστάμενός μου έχει πάει τώρα για 14 ημέρες στη Βιέννη σε ένα συνέδριο, ήθελα να του γράψω στην πλάτη χαιρετισμούς για εσάς και να τον βάλω να παρελαύνει μερικές φορές την ημέρα τόσο στην οδό Μπίμπερ όσο και στην οδό Γκλάζερ.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Γκρέτε Μπλοχ, 17 Μαΐου 1914


12 Μαΐου

Ήταν ευγενικό εκ μέρους σας που πήγατε στο μουσείο. Δεν φανταζόμουν βέβαια ότι θα μάθω κάτι καινούργιο (παρ' όλα αυτά και αυτό συνέβη), αλλά είχα την ανάγκη να μάθω  ότι ήσασταν στο δωμάτιο του Γκρίλλπάρτσερ, και ότι μ' αυτό δημιουργήθηκε και ανάμεσα σ' εμένα και στο δωμάτιο μία σωματική σχέση.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Γκρέτε Μπλοχ, 12 Μαΐου 1914

6 Μαΐου

Οι γονείς μου φαίνεται ότι βρήκανε ένα ωραίο σπίτι για την Φ. και μένα, εγώ τριγύριζα ανώφελα ένα ωραίο απόγευμα. Άραγε αυτοί θα με βάλουν και στον τάφο μου ύστερα από μια μέσω της δικής τους επιμέλειας ευτυχισμένη ζωή;

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 6 Μαΐου 1914