31 Δεκεμβρίου
Τώρα περιέργως είμαι ήρεμος και δεν φαίνεται καν να είναι μόνο η κούραση. Σήμερα το πρωί όμως, πριν έρθει η δεύτερη επιστολή σου, ήμουν σαν μέσα σε δίνη. Χωρίς προφανή αιτία, σίγουρα. Είναι ακριβώς αυτό, το ότι γράφει κανείς, νιώθει προς στιγμήν κοντά στον άλλον, νομίζει ότι πιάνεται και κρατιέται κι ωστόσο ψηλαφεί τον αέρα μόνο και γι’ αυτό κατά καιρούς μέλλει να γκρεμίζεται.
Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 31 Δεκεμβρίου 1912
30 Δεκεμβρίου
Θα είσαι την Πρωτοχρονιά στο γραφείο; Να μου γράψεις σε παρακαλώ στο σπίτι. Κι εγώ στο σπίτι θα σου γράψω.
Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 30 Δεκεμβρίου 1912
29 Δεκεμβρίου
Αγαπητή αξιότιμη δεσποσύνη!
Ευχαριστώ πολύ εσάς και τους γονείς σας για την φιλική πρόσκληση. Φυσικά θα έρθω και μάλιστα πολύ ευχαρίστως. Αλλά επίσης φυσικά (- Θα πρέπει κι εσείς, όταν μπω στο δωμάτιο, να μου δείξετε με ένα ιδιαίτερα φιλικό ύφος ότι κι εσείς το βρίσκετε φυσικό και δεν θα μου κρατήσετε κακία γι’ αυτό, αλλιώς θα τρέξω αμέσως μετά την είσοδό μου να βγω πάλι απ’ το δωμάτιο -) αλλά επίσης φυσικά θα έρθω μετά το δείπνο.
Υμέτερος αφοσιωμένος εγκαρδίως
Φ. Κάφκα
Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Λίζε Βελτς, 29 Δεκεμβρίου 1913
28 Δεκεμβρίου
Οι ημέρες με την Φ. ήταν κακές, (εκτός από την πρώτη ημέρα, που δεν είχαμε μιλήσει ακόμη για το κύριο ζήτημα) και το τελευταίο πρωί έκλαψα πιο πολύ απ’ ό,τι όλα τα χρόνια μετά την παιδική μου ηλικία.
Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Όττλα Κάφκα, 28 Δεκεμβρίου 1917
27 Δεκεμβρίου
Η δύναμή μου δεν επαρκεί για καμία πρόταση πλέον. Ναι, μακάρι να επρόκειτο για λέξεις, να αρκούσε να προσθέσει μία λέξη ο άλλος και να μπορούσε να γυρίσει απ’ την άλλη με ήσυχη την συνείδηση ότι γέμισε αυτή την λέξη εξ ολοκλήρου με τον εαυτό του.
Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 27 Δεκεμβρίου 1910
26 Δεκεμβρίου
Πάλι άσχημα κοιμήθηκα, ήδη η 3η νύχτα. Έτσι τις 4 ημέρες αργίας, στις οποίες ήλπιζα να γράψω πράγματα που θα με βοηθούσαν όλο τον χρόνο τις πέρασα σε μια κατάσταση που χρήζει βοηθείας.
Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 26 Δεκεμβρίου 1911
25 Δεκεμβρίου
Επιτέλους, επιτέλους, εξαίσιο ταχυδρομείο, αρχή των ημερών αργίας των Χριστουγέννων, δύο επιστολές, μία κάρτα, μία φωτογραφία, λουλούδια.
Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 25 Δεκεμβρίου 1912
24 Δεκεμβρίου
Ο Λαίβυ, που σχεδόν κάθε βράδυ τον έχω να με περιμένει ½ ώρα, μου είπε εχθές: Εδώ και μερικές ημέρες κοιτάζω ενώ περιμένω πάντοτε ψηλά στο παράθυρό σας. Στην αρχή βλέπω εκεί φως, όταν ως συνήθως έχω έρθει πριν από την καθορισμένη ώρα, τότε υποθέτω λοιπόν ότι εργάζεστε ακόμη. Ύστερα σβήνει, στο διπλανό δωμάτιο έχει φως, άρα δειπνείτε· ύστερα ανάβει πάλι το φως στο δωμάτιό σας, άρα πλένετε τα δόντια σας· ύστερα σβήνει, άρα είστε ήδη στη σκάλα, αλλά ύστερα ανάβει πάλι –
Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 24 Δεκεμβρίου 1911
23 Δεκεμβρίου
Το ακατάλυτο είναι ένα· κάθε μεμονωμένος άνθρωπος αυτό είναι και συγχρόνως αυτό είναι κοινό σε όλους, εξ ου η ανεπανάληπτη αδιαχώριστη σύνδεση των ανθρώπων.
Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 23 Δεκεμβρίου 1917
22 Δεκεμβρίου
Σήμερα δεν τολμώ καν να μου απευθύνω κατηγορίες. Ξεφωνημένες σ’ αυτή την κενή ημέρα θα είχαν έναν αηδιαστικό αντίλαλο.
Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 22 Δεκεμβρίου 1910
21 Δεκεμβρίου
Μαξ μου
Είμαι τόσο άσχημα που πιστεύω ότι θα μπορέσω να τα βγάλω πέρα μόνο αν για μία εβδομάδα ή για όσο θα είναι απαραίτητο δεν μιλήσω σε κανέναν. Από το ότι εσύ δεν θα προσπαθήσεις με κανέναν τρόπο να μου απαντήσεις σε αυτή την κάρτα, θα δω ότι με συμπαθείς.
Δικός σου Φραντς
Φραντς Κάφκα, κάρτα στον Μαξ Μπροντ, 21 Δεκεμβρίου 1907
20 Δεκεμβρίου
Με τι να δικαιολογήσω το ότι σήμερα δεν έχω γράψει τίποτα ακόμη; Με τίποτα.
Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 20 Δεκεμβρίου 1910
19 Δεκεμβρίου
Η αρχή κάθε νουβέλας αρχικά γελοία. Φαίνεται να μην υπάρχει ελπίδα να μπορέσει αυτός ο νέος ανολοκλήρωτος ακόμη απανταχού ευαίσθητος οργανισμός να κρατηθεί στην ολοκληρωμένη οργάνωση του κόσμου, η οποία όπως κάθε ολοκληρωμένη οργάνωση πασχίζει να αποκλειστεί. Βέβαια ξεχνά εδώ κανείς ότι η νουβέλα, εφόσον είναι δικαιολογημένη, φέρει εντός της την ολοκληρωμένη οργάνωσή της, έστω και αν δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη εντελώς.
Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 19 Δεκεμβρίου 1914
18 Δεκεμβρίου
Προς το παρόν, πολυαγαπημένη, δεν σου στέλνω καμία φωτογραφία. Η επόμενη θα είναι η καλή φωτογραφία, για την οποία σου έγραψα, χωρίς βέβαια να την έχω παραγγείλει ακόμη, διότι είναι λίγο πολύπλοκο να πηγαίνω στον φωτογράφο, αλλά τις επόμενες ημέρες θα το κάνω. Από τον τελευταίο καιρό δεν έχω καμία φωτογραφία, ομαδικές φωτογραφίες δεν έχω τουλάχιστον στην κατοχή μου, και οι ομάδες, στις οποίες έχω ζήσει, δεν μου έδιναν καμία μεγάλη χαρά (οι κοπέλες με τις κοπέλες ζούνε καλύτερα και πιο ζεστά απ’ ό,τι οι άνδρες με τους άνδρες) και τις άλλες φωτογραφίες δεν θέλω προς το παρόν να τις στείλω, γιατί φοβάμαι ότι σε όλες, άθελά μου και αδίκως, δείχνω λίγο παράξενος.
Φραντς Κάφκα, επιστολή στην Φελίτσε Μπάουερ, 18 Δεκεμβρίου 1912
17 Δεκεμβρίου
Είχα οκτώ ολόκληρες ημέρες άδεια. Το γραφείο άρχισα μόλις εχθές το βράδυ να το φοβάμαι, άρχισα όμως να το φοβάμαι τόσο, που πολύ θα ήθελα να κρυφτώ κάτω απ’ το τραπέζι.
Φραντς Κάφκα, επιστολή στον Μαξ Μπροντ, 17 Δεκεμβρίου 1910
16 Δεκεμβρίου
Πολύ θα ήθελα να εξηγήσω το συναίσθημα της ευτυχίας που νιώθω μέσα μου από καιρό σε καιρό όπως ακριβώς τώρα.
Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 16 Δεκεμβρίου 1910
15 Δεκεμβρίου
Εδώ δεν παίρνονται αποφάσεις, αλλά η δύναμη για να παρθούν αποφάσεις μόνο εδώ μπορεί να δοκιμαστεί.
Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 15 Δεκεμβρίου 1917
14 Δεκεμβρίου
Είναι ένας ελεύθερος και εξασφαλισμένος πολίτης της γης, διότι είναι πιασμένος από μία αλυσίδα, που είναι αρκετά μακριά, για να του δίνει το ελεύθερο σε όλους τους επίγειους χώρους, και όμως μόνο τόσο μακριά, που τίποτα δεν μπορεί να τον πετάξει πέρα απ’ τα σύνορα της γης. Συγχρόνως όμως είναι και ένας ελεύθερος και εξασφαλισμένος πολίτης του ουρανού, διότι είναι πιασμένος και από μία παρομοίως υπολογισμένη ουράνια αλυσίδα. Αν θέλει λοιπόν να πάει στην γη, τον πνίγει το περιλαίμιο του ουρανού, αν θέλει ν’ ανέβει στον ουρανό, εκείνο της γης. Και παρ’ όλ’ αυτά έχει όλες τις δυνατότητες και το νιώθει∙ ναι, αρνείται μάλιστα να καταλογίσει το όλο πράγμα σε ένα σφάλμα κατά το πρώτο δέσιμο.
Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 14 Δεκεμβρίου 1917
13 Δεκεμβρίου
Ξέχασα να προσθέσω και αργότερα σκοπίμως το παρέλειψα ότι τα καλύτερα που έχω γράψει έχουν την αιτία τους σε αυτή την ικανότητα να μπορώ να πεθάνω ικανοποιημένος.
Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 13 Δεκεμβρίου 1914
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
